Het indienen van een bezwaar kan een tijdrovende aangelegenheid zijn. Komt het einde van de bezwaartermijn van zes weken in zicht en wacht u bijvoorbeeld nog op relevante informatie, dan kan het lastig zijn om een volledig onderbouwd bezwaar op tijd af te hebben. In de praktijk wordt een bezwaar daarom regelmatig ingediend 'op nader aan te voeren gronden'. In dat geval wordt formeel al bezwaar gemaakt, maar wordt ook gevraagd om een termijn om de gronden in te dienen. Het biedt echter meer zekerheid om de gronden alvast kenbaar te maken, zodat nadere stukken ter onderbouwing later kunnen volgen. Uit rechtspraak van de Raad van State blijkt dat die gronden maar heel summier hoeven te zijn.
Gronden van het bezwaar
Een besluit van een overheidsorgaan kan onder andere met succes worden aangevochten als het in strijd is met de wet, met beleid of met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, zoals het zorgvuldigheids- of evenredigheidsbeginsel. Het is aan de bezwaarmaker om aan te geven waarom het besluit niet deugt. Een bezwaarschrift moet volgens artikel 6:5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) onder meer de gronden van het bezwaar bevatten. Ontbreken die, dan kan het bezwaar niet-ontvankelijk worden verklaard. Het bestuursorgaan moet de bezwaarmaker dan wel eerst de gelegenheid geven dit verzuim te herstellen (artikel 6:6 Awb). Vaak krijgt u daarvoor een termijn van enkele weken. Op deze hersteltermijn is het pro forma bezwaar, oftewel het bezwaar op nader aan te voeren gronden, gebaseerd.
Let wel: die termijn is geen recht op onbeperkt uitstel. Wie de gronden niet binnen de gegeven termijn aanvult, loopt het risico dat het bezwaar alsnog niet-ontvankelijk wordt verklaard. En is de bezwaartermijn zelf al verstreken, dan helpt een pro forma bezwaar niet meer. Lees in dat geval ons artikel over een gemiste bezwaartermijn.
Voldoende duidelijk
Wanneer is er nu sprake van een grond voor bezwaar? Die vraag beantwoordde de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State in een uitspraak van 6 januari 2016. In die zaak had de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een bezwaar tegen een stilleggingsbevel niet-ontvankelijk verklaard, omdat er geen gronden zouden zijn aangevoerd. In het bezwaarschrift stond echter wel: "De grondslag van de aanschrijving is onjuist, en voor zo ver al juist is het rechtsgevolg buitenproportioneel." De bezwaarmaker stelde beroep in, maar de rechtbank Overijssel oordeelde dat het besluit van de minister juist was. De bezwaarmaker ging vervolgens in hoger beroep bij de Afdeling.
De Afdeling stelde voorop dat aan de motivering van een bezwaarschrift geen hoge eisen worden gesteld. De zin in het bezwaarschrift maakte voldoende concreet waarom de bezwaarmaker het niet eens was met het besluit. De Afdeling vernietigde daarom de uitspraak van de rechtbank en het besluit van de minister. Er moest een nieuw besluit worden genomen, waarbij de Afdeling op grond van artikel 8:113 Awb bepaalde dat tegen dat nieuwe besluit alleen rechtstreeks beroep bij haar openstond. Na het nieuwe besluit kon dus nog maar bij één instantie beroep worden ingesteld.
Praktijktip. Noem in een pro forma bezwaar altijd kort op welke onderdelen het besluit volgens u niet klopt, ook als de uitgebreide onderbouwing later volgt. Dat kost weinig tijd en voorkomt discussie over de ontvankelijkheid. Bereid u daarna goed voor op de hoorzitting, waar u uw bezwaren verder kunt toelichten.
Conclusie
Om zeker te zijn dat een bezwaarschrift op tijd is ingediend en dat voldoende duidelijk is wat de gronden zijn, is het zeer verstandig altijd globaal aan te geven op welke onderdelen het bezwaar betrekking heeft en waarom het besluit op die punten geen stand kan houden. Zoals uit deze uitspraak blijkt, is een vrij summiere aanduiding al voldoende om ontvankelijk te zijn. Moet u op korte termijn bezwaar maken tegen een handhavingsbesluit? Bel of mail ons gerust.
Wilt u bezwaar maken of in beroep gaan tegen een besluit? Lees meer over onze aanpak als advocaat bezwaar en beroep.
